 |
|
|
มีคำถามมาถึงผม ว่าผมเขียนบล็อกนี้เพื่ออะไร มุ่งหวังอะไรกันแน่ รวมทั้งมันยาวมาถึงหน้าที่การงานของผมไปอีกด้วย ซึ่งอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นหรือไม่ประการใด ก็ไม่รู้ แต่ผมเอง ก็ขอแสดงความเป็นบล็อกเกอร์ของผมด้วยครับ ดังนั้นกรุณาอ่านและทำความเข้าใจ เยี่ยงปัญญาชน ด้วยครับ
: about me , about my blog , about my entry 
ก็ผ่านไป 6 วันครับ ซึ่งก็ทางผู้เกี่ยวข้องได้ทำการ แก้ไข เพิ่ม credit ให้ผมเรียบร้อยแล้วนะครับ รวมทั้งได้โพสต์ ตอบไว้ใน บทความดังกล่าว ภายในเว็บไซต์ ของ Marketingbyte ว่า
ก่อนอื่นต้องขออภัยในความผิดพลาดของทางทีมงานที่ลืมให้เครดิตกับผู้เขียนด้วยนะครับ
และต้องข้ออภัยที่มาแก้ไขความผิดพลาดช้า มากเนื่องจากผมพอดีต้องเดินทางไปต่างจังหวัดมาหลายวัน
พอกลับมาถึงได้ทราบปั้ญหาที่เกิดขึ้น และได้แก้ไขปัญหาทันทีที่ทราบเรื่อง
จึงต้องขอกล่าวคำว่าเสียใจและจะพยายามที่จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก
กราบขอโทษมา ณ ที่นี้อีกครั้ง
www.TARADedu.com
E-business Education(ดูได้ที่ marketingbyte.com/articles/article-222-outlaw-ads-google-adsense#comment-53463 )
ก็ OK ครับ แค่นี้ล่ะครับ ที่ต้องการ ผมไม่ใช่พวกเรื่องมากอะไรมากมายหรอกครับ แค่ไม่ชอบในบางเรื่องแค่นั้น เพราะบล็อกเกอร์ ขิอิจฉา ตาดำๆ อย่างผมเนี่ย ก็ไม่ได้ต้องการเรียกร้องอะไรไปมากกว่า Idea, ความคิด รวมไปถึงบทความที่ตัวเองเขียนเท่านั้นครับ
เพราะผมเองคิดว่า การเขียนบล็อกมัน เหมือนกับช่องทางให้เราได้แสดงความคิดเห็น อันเป็นความคิดของตัวตนของ คนบนโลกไซเบอร์ เท่านั้น
ดัุงนั้น การก้อบปี้ ไปดุุ้นๆ ลงเนื้อหาโดยไม่อ้างอิงนั้น ไม่ต่างจากการไม่รับรู้ในความคิดเห็นตัวเอง ไม่แสดงบทบาท หรือความคิดของตัวเอง
ไม่ต่างกันกับการ ดูถูกความคิดเห็น ความเป็นตัวตน และความเป็นคนของตัวเองครับ
สำหรับประเด็น ก็จบแล้วนะครับ สำหรับท่านที่แวะเวียนเข้าอ่านบทความไร้สาระของผมอยู่ 6 วันก็สบายใจได้แล้วนะครับว่า ก็คงจะมีบทความ หรือไอเดีย อันเป็นสาระกลับมาเป็นปรกติแล้วนะครับ
ปล. คิดว่าต้องคิด creative common มั่งแล้วนะเนี่ย เริ่มไม่ค่อยไหวล่ะ
ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ครับ วันนี้ ก็วันที่ 5 แล้วครับ กับเรื่องไร้สาระ ครับ ก็งงๆ ดีว่า วันนี้ จะทำอะไรต่อดีให้ผู้เกี่ยวข้องรู้เรื่องครับ
งงดีครับ
จะยิง trackback ไปยังบล็อกคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในส่วนของ taradedu ที่น่าจะพอช่วยแก้ไข ก็กะไร อยู่ เพราะไม่อย่างสร้าง link ชี้ทางให้ ต่อให้ Nofollow ก็เถอะครับ กลายเป็นส่ง Bots ไปหาเค้าอยู่ดี เหอๆ ก็หวังว่า จะมีคนเห็นบ้างล่ะครับ
เพราะถ้าเล่นไม่เห็นต่อไป อาจจะต้องตัดบางอย่างทิ้งกันล่ะงานนี้
เห้อ เซ็งเป็ด!!!
ปล. ยังไง ก็จะยัง Blog เรื่องนี้ไปจนกว่าจะมีการแก้ไข และจะไม่ลบเรื่องทิ้งเด็ดขาดครับ
ไม่มีอะไรแค่ แค่แวะมา blog นับวันเฉยๆ ว่า กี่วันแล้วน่ะครับ สำหรับท่านที่งง ว่า ผมมาบล็อกอะไรไร้สาระ ก็นี่เลยครับ เดี๋ยวสรุปอีกรอบนึง
เอาเป็นว่า ขอบล็อกแค่นี้ก่อนแล้วกัน เหอๆ
เอาล่ะครับ ถือว่า ครบกำหนดขั้นแรกของผมไปแล้วนะครับ เกี่ยวกับประเด็นของเรื่อง content ผมที่โดนก้อบปี้ ไป ซึ่งมันดูเล็กนะครับ เพราะว่า เนื้อหาในบทความนั้น ไม่มีอะไร เป็นบทความสั้นๆ เกี่ยวกับ Ads ที่โฆษณาทำแท้ง ใน adsense ซึ่งมันสั้นไม่ยาวเท่าไหร่
อีกทั้ง หลังจากที่ผมโพสต์ เนื้อหานี้ไป ก็มีหลายท่านนำไปเขียนต่อกันไปใน แนวของตัวเอง ก็มีครับ ดังนั้น มันหมายความว่า อะไร
หมายความว่า เนื้อหาและบทความในรูปแบบนั้น มันไม่ยากเลยที่จะเขียน ไม่ยากเลยที่จะนั่งคิดคำพูด มาพิมพ์ลงไป และผมเอง ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรในทีแรกเท่าไหร่ครับ เนื่องจาก
1. มันเรื่องสั้นๆ เอง ไม่มีสาระอะไรมากมาย
2. ชื่อผู้โพสต์ ในนั้น เป็น Taradedu ซึ่งก็พอมีคนรู้จักกันอยู่บ้าง
3. วันที่เจอคือ วันที่ 30 เมย. ซึ่งตอนเย็นแล้ว วันรุ่งขึ้นมันหยุด ก็โอเค ให้โอกาสกันแก้ไขครับ
ซึ่งหลังจากที่ ผมเห็นบทความที่โดนก้อบไป ผมเองก็เขียนบล็อกเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อขอเครดิตของคนเขียนมั่ง (จริงๆ ผมไม่เคยคิดเลยว่า ไอ้โพสต์นั้น จะมีคนบ้าที่ไหนมาก้อบไป) และไปโพสต์ทิ้งไว้ใน forums.sem.or.th ซึ่งทราบมาว่า มีหลายคนในเครือของ taradedu ปะปนเล่นอยู่ในนั้น
แต่ผ่านไปแล้ว วันนี้วันที่ 3 ยังไม่มีอะไร เป็นผลตอบรับกลับมาแต่อย่างใด
ผมเองก็ไม่เข้าใจว่า ระหว่างการก้อบไปลง กับการ ลงเครดิต มันยากกว่ากันขนาดไหน และไม่เข้าใจว่า อิแค่บทความสั้นๆ เนื้อหาใจความแค่ พบ ads ทำแท้ง ใน adsense แค่นั้น เข้าห้องน้ำนั่งถ่ายทุกข์ ยังใช้เวลานานกว่าเลยมั้งครับ (ถ้าท้องไม่เสียนะ)
ซึ่งคิดว่า ก็คงต้องดำเนินการขั้นต่อไปอีก คือจะ Blog เรื่องนี้ไปเรื่อยๆ และนับถอยหลังไปเรื่อยๆ ดูว่า ค่ายใหญ่ อย่างนั้นจะต้องใช้เวลากี่วันในการแก้ไข (นับถอยหลังไปเรื่อย หรือไม่อาจจะแก้ Theme ขึ้นคาดหัวไว้ เดี๋ยวดูก่อน ไม่อยากเสียเวลาครับ) และขอสงวยสิทธิ์ ในการไม่ลบบทความในเรื่องที่เกี่ยวข้องนี้แต่อย่างใด (อืมม จริงๆเค้าไม่แก้ ไม่ต้องเพิ่มก็ดีนะ ผมจะได้มีเรื่องเขียนลงบล็อกทุกวัน)
หรือหากต้องให้ผมจำเป็นที่จะต้องทำหนังสืือแจ้งความเป็นเจ้าของบทความไป หรืออย่างไร ก็แนะนำให้แจ้งเมล์มา หาผมด้วยนะครับ จะได้ดำเนินการถูกต้อง ในการที่จะรักษาสิทธิ์ ในบทความสั้นๆ อันนั้น
แม้ว่า ผมเป็นแค่บล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ แต่มิได้อย่างอวดดี หรืออยากดัง แต่อย่างใด ในกรณีนี้ ขอแค่สิทธิ์ ในเนื้อหาของตันเองเท่านั้นครับ
อืมม จริงๆ แล้วในเครือของ Taradedu เอง ก็ขยันออกหนังสือมามากมายครับ นักเขียนก็มีเยอะแยะ แค่โทรหากันเล่าให้ฟัง ก็น่าจะเขียนได้ดีกว่า ผมเสียด้วยซ้ำ
เห้อ เซ็งเป็ด!!!
อ่อ ใครอยากรู้ว่า เป็นยังไง ดูภาพเอาแล้วกันครับ ขี้เกียจจะใส่ลิ้งค์ ไปเว็บโน้นครับ
สำหรับเหล่าคนทำเว็บ รวมทั้งบล็อกเกอร์อย่างเราๆ ท่านๆ ก็ควรจะต้องรู้เหมือนกันนะครับ เกี่ยวกับแนวทางในการเก็บข้อมูลต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ เพื่อเป็นการปฎิบัติตาม พรบ.ความผิดทางคอมพิวเตอร์ฯ ที่มีการประกาศใช้แล้ว รวมทั้ง พรบ. ใหม่ที่จะออกมาด้วย นั่นคือ พรบ.ข้อมูลส่วนบุคคล ครับ
ซึ่งไอ้เจ้าพรบ.หลังนี้ แม้ว่าจริงๆ แล้วอาจจะดูไม่เกี่ยวกับเราเท่าไหร่ เนื่องจากประเด็นของการร่าง พรบ.ฉบับนี้ เท่าที่ผมทราบมาคือ ป้องกันการนำเอาเบอร์มือถือ ที่อยู่ หรือข้อมูลเราไปขายให้กับ บริษัทขายประกัน หน้าเงินทั้งหลาย ที่มักจะโทรมาหาเราเพื่อขายประกัน ครับ
แต่แน่นอนว่า มันควบรวมไปถึงข้อมูลของผู้ใช้งาน อินเตอร์เน็ตด้วย เช่น IP Address, ชื่อ login, username รวมทั้งข้อมูลต่างๆ ที่ผู้ใช้งานมากรอกในเว็บไซต์เราด้วยครับ ดังนั้น ก็ควรรู้ไว้ครับ
สำหรับท่านที่สนใจก็คลิกดาวน์โหลดได้ตามรายการด้านล่างเลยครับ
1. พรบ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
2. แนวทางปฎิบัติตามกฏหมายการเก็บข้อมูล ฯ สำหรับผู้ดูแลและพัฒนาเว็บ
แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วขอเอ่ยถึงพวกขายประกันหน่อยเหอะครับ เหอๆ พวกนี้เนี่ย ทำไมชอบโทรมากวนใจจริงๆ บางค่ายโทรมาแล้วซ้ำๆ อยู่นั่นล่ะ เหอๆ
บางทีผมบอกว่า ไม่เอาครับ ก็ชักแม่น้ำทั้งห้ามาเลย บางทีก็มีประโยคที่ไม่น่าพิสมัยออกมาเช่น
“แค่วันละบาทเองนะคะ คุณมอมแมม ไม่น่าจะไม่มีจ่ายนะ” อืมม หาว่ากระผมไม่มีเงินจ่าย ทั้งที่แค่วันละบาท แต่ดันไม่คิดว่า แค่ผมพูดไปคำเดียวว่า ไม่เอา ทำไมไม่เข้าใจกันเลยเหรอ
“มันเป็นอนาคต ที่อะไรอาจจะเกิดขึ้นได้นะคะ พรุ่งนี้คุณอาจจะโดนรถชนก็ได้” อืมม รู้ว่าจะขายไม่ได้ เลยแช่งมันซะเลย
“น้องไม่ลองฟังข้อเสนอก่อนหรือคะ ไม่รับฟังความคิดเห็นคนอื่นเลยเหรอเนี่ย” อ้าว ผมรับฟังความคิดเห็นนะครับ แต่ผมมีสิทธิ์ ที่จะไม่ฟังคำโฆษณาไม่ใช่เหรอครับ
“พอดีเราเห็นข้อมูลของคุณที่เข้ามากรอกในเว็บของเรา” บ้าเหรอครับ ผมไม่เอาเบอร์ไปกรอกอะไรมั่วขนาดนั้นเด้อ เพราะขนาดไม่ว่าเพื่อนผม พี่ที่ office ยังรู้เลยว่า ผมไม่ค่อยให้เบอร์ใครหรอก เพราะมือถือผมไม่ค่อยพก ส่วนมากให้ติดต่อทางเมล์
ส่วนวิธีแก้เผ็ดของผมเหรอครับ ถ้าโทรมา แล้วบอกให้จบไม่จบ ง่ายๆ ครับ ผมก็จะบอกไปว่า
“ไหนคุณช่วยอธิบายรายละเอียดให้ผมฟังหน่อยได้ไหม ขอแบบละเอียดๆ นะ”
แล้วก็เอามือถือวางไว้หน้าคอมฯ ครับ เราจะได้ยินเสียงแว่วๆ เบาๆ อยู่ราวๆ ห้านาทีโดยเฉลี่ยครับ อิอิ
ผมเชื่อว่า การพูด 5 นาทีเนี่ย เปลืองน้ำลายเอาเรื่องครับ อย่างน้อยก็หมดแรงโทรไปกวนคนอื่นๆ ได้อีกหลายนาที บางครั้งเจอยาวนับสิบนาทีไม่จบกรมธรรพ์ ก็มีครับ
ใครจะเอาวิธีนี้ไปใช้มั่ง ไม่สงวนสิทธิ์ครับผม
ปล.เหมือนนอกเรื่องไปมากมาย
![RSS[Blog]](http://www.eblogbiz.com/wp-content/themes/eblogbiz20/images/rss.png)